Marianna Rodziewicz jest artystką multidyscyplinarną, której praktyka bada przecięcia cielesności, tożsamości i transformacji przez pryzmat teorii feministycznej oraz estetyki body horroru. Pracując z wykorzystaniem rzeźby cyfrowej, druku 3D, fotografii i instalacji, tworzy hybrydyczne, często niepokojące formy, zacierające granice między tym, co ludzkie, organiczne i sztuczne.
Centralnym pojęciem jej twórczości jest „monstrualna kobiecość” — odzyskiwanie kulturowo marginalizowanych aspektów kobiecego ciała, takich jak abiekt, płynność czy nadmiar, jako przestrzeni sprawczości i oporu. Poprzez procesy deformacji, mutacji oraz materialnego przekładu z tego, co wirtualne, na fizyczne, Rodziewicz konstruuje spekulatywne ciała podważające normatywne przedstawienia płci i ucieleśnienia.
Oscylując między przyciąganiem a odrazą, intymnością a wyobcowaniem, jej obiekty zapraszają widza do visceralnego doświadczenia niejednoznaczności. W ten sposób proponuje nowe sposoby rozumienia ciała — nie jako czegoś stałego czy wyidealizowanego, lecz niestabilnego, porowatego i nieustannie stającego się.