Marek Piasecki

Marek Piasecki - fotograf, grafik, twórca miniatur rzeźbiarskich. Jeden z najbardziej oryginalnych polskich twórców drugiej połowy XX wieku. W swoim krakowskim studio skonstruował własny mikrokosmos, składający się z kolekcji przedmiotów, fotografowanych technikami bez użycia aparatu, zbliżającymi jego fotografie do grafiki oraz technik mieszanych. Zajmował się fotoreportażem, dokumentując powojenną rzeczywistość w Krakowie i innych miastach Polski. Marek Piasecki urodził się w Warszawie w 1935 roku, a po powstaniu warszawskim wraz z rodzicami przeniósł się do Krakowa. W trakcie II Wojny Światowej Piasecki uczył się rysunku i malarstwa, w tym czasie otrzymał także swój pierwszy aparat. Po wojnie zaczął uczęszczać do szkoły powszechnej, a następnie (1948-49) odbył praktyki w laboratorium fotograficznym. W tym czasie odwiedzał też Krakowskie Szkoły Artystyczne gdzie uczył się technik malarskich, oraz poznawał członków Grupy Krakowskiej. Krótko po przyjęciu na studia historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1952) Piasecki został aresztowany z powodów politycznych i skazany na 6 lat więzienia. Z powodu złego stanu zdrowia wyszedł na wolność w 1953 roku i większość czasu spędzał w sanatoriach, gdzie aktywnie zajmował się fotografią. Narzucony na artystów socrealizm nie przeszkodził utworzeniu się w Polsce podziemnej sceny artystycznej. W latach 50. i 60. Piasecki miał wiele wystaw indywidualnych i zbiorowych. W 1955 kontynuował studia oraz zaprzyjaźnił się z Mironem Białoszewskim, którego przedstawienia fotografował. W 1958 roku został członkiem II Grupy Krakowskiej. Jego prace publikowane były w magazynach artystycznych takich jak „Fotografia”, był też fotoreporterem „Tygodnika Powszechnego”, „Stolicy” i „Świata Młodych”. W fotografii dokumentalnej inspirował się ‘czarnym realizmem’ zajmującym się dokumentowaniem szarej, pozornie nieatrakcyjnej wizualnie rzeczywistości, wywodzącym się z włoskiego neorealizmu. Według Dobromiły Błaszczyk prace Piaseckiego to „subiektywne wizje-kompozycje”. Wyróżniają się one zróżnicowaniem stosowanych przez niego technik. W 1955 roku Piasecki stworzył pierwsze heliografie: fotogramy oparte na technice zaproponowanej przez Man Raya w latach 20., polegające na umieszczaniu przedmiotów bezpośrednio na papierze światłoczułym, bez użycia aparatu. W wyniku tego procesu powierzchnia przykryta przez obiekt jest biała, a naświetlone części obrazu czarne. „Malarstwo chemiczne” artysty było punktem wyjścia dla jego eksperymentów z innymi technikami: jego „miniatury” powstawały przez malowanie chemikaliami po światłoczułym papierze. Używał tuszu i doklejał różne elementy , a także poddawał fotografie działaniu wysokich temperatur. 

Więcej informacji o artyście: https://faf.org.pl/artists/marek-piasecki/

Bibliografia (wybór): 

Błaszczyk, Dobromiła. „Antyfotograficzna Mikrogalaktyka.” In Marek Piasecki. With Care. Poznań, 2017. 

Iversen, Margaret. „Marek Piasecki.” In Marek Piasecki. London, 2014. 

Kordjak-Piotrowska, Joanna. „Spotkanie Oko w Oko.” In Marek Piasecki, Fragile. edited by Joanna Kordjak-Piotrowska. Warszawa, 2008.