Ania Nowak

Ania Nowak jest artystką wizualną i choreografką mieszkającą pomiędzy Berlinem a Warszawą i działającą międzynarodowo. 

W swojej praktyce spekuluje o tym, do czego (nie)zdolne są ciała i język dzisiaj. Nowak eksploruje pożądanie, kruchość i gniew jako wehikuły przemiany istniejących struktur opartych na wykluczeniu. Tworzy solowe i grupowe performanse na żywo, wideo performanse, filmy, instalacje i tekst, w których bada złożone relacje oparte o troskę i solidarność w czasach ciągłego kryzysu. W swojej twórczości przepracowuje znaczenie przyjemności, choroby, intymności, bólu, seksualności, klasy i dostępności, tak by stały się kategoriami pozbawionymi binaryzmu i ekskluzywności. 

Ania Nowak jest laureatką Nagrody im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven (2021) i Project Room (2018) oraz stypendystką Departamentu Kultury i Spójności Społecznej Senatu Berlińskiego w dziedzinie sztuk wizualnych (2025) i performatywnych (2020-21). 

Prace Nowak pokazywane były w berlińskich instytucjach HAU Hebbel am Ufer, Berlinische Galerie, KW, KINDL, Akademie der Künste oraz Sophiensæle; Nowym Teatrze w Warszawie, BWA Wrocław, poznańskiej Galerii Arsenał, helsińskim Muzeum Sztuki Współczesnej Kiasma, La Casa Encendida w Madrycie, Kunsthalle Münster, Salzburger Kunstverein, na 14. Triennale Bałtyckim w CAC w Wilnie oraz na 12. Biennale w Göteborgu. 

Regularnie współpracuje z uniwersytetami i programami edukacyjnymi w Europie, jak choćby z Kem Szkołą w Warszawie, International Summer Academy of Fine Arts w Salzburgu, czy programem studiów magisterskich Live Art Forms na Uniwersytecie w Norymberdze. Odbyła rezydencje i pobyty badawcze m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej w Seulu, Ankara Queer Art Program w Turcji i Swedish Arts Council w Sztokholmie.