Ex Utero

Ex Utero bada relacje między ludźmi a zwierzętami, stawiając tezę, że idea de-ekstynkcji – czyli technologicznego wskrzeszania wymarłych gatunków – jest kontynuacją filozofii odpowiedzialnej za katastrofę ekologiczną. Zestawiając ze sobą muzealne ekspozycje przyrodnicze, zwierzęcą taksydermię i współczesną biotechnologię, projekt podważa scjentystyczną narrację o ludzkiej kontroli nad naturą. Próby przywrócenia do życia wymarłych stworzeń jawią się tu jako spektakl obliczony na zysk i konsumpcję, co prowokuje pytania o rzeczywiste motywacje stojące takimi działaniami.