Adaptacja

Od samego początku pracy nad tym projektem wiedzieliśmy, że chcemy dostosować nasz profil i jego charakter do formatu gospodarzy. Marcelle Alix jest nam bliska – powstała w podobnym czasie i wypracowała wyrazisty program oparty na wspólnych zainteresowaniach. Zamiast jednak szukać podobieństw i różnic, założyliśmy, że ujawnią się one naturalnie. W trakcie pracy nad wystawą musieliśmy jednak spojrzeć na nasz własny program z zewnętrznej perspektywy, mówiąc obrazowo, zobaczyć go jako dłoń, którą wkładamy w cudzą rękawiczkę. Ten obraz stanowi tło koncepcji wystawy.

Tytułowe pojęcie „adaptacji” należy do słownika wielu dziedzin, w tym natury, technologii, sztuki i psychologii. Choć nie musi być ono bezpośrednim przedmiotem badań, może służyć jako model postawy – szczególnie w tak niestabilnym świecie, w jakim żyjemy. Pewnym odkryciem było dla nas uświadomienie sobie, że prace wybrane na wystawę można odczytywać właśnie z tej perspektywy: każda z nich w sposób immanentny zawiera fragmenty ogólnej koncepcji i odzwierciedla intensywność procesu adaptacji.

Fuzja elementów naturalnych z cywilizacyjnymi odpadami wyrastającymi z betonu. Trójwymiarowy obiekt rozłożony jak mapa. Aluminiowy plaster miodu. Gniazdo owada wyposażone w żarówkę. Ramię bez dłoni. Postać w kształcie drzewa. Kostium Zoe. Suchy liść w kolorze farby olejnej. Cynobrowe kałuże. Drzewa mają oczy. To, czego szukasz, jest poza obrazem. Odciski palców wszędzie. Nie wszystkie należą do ciebie.