Pająk

Wystawa Pająk BerriBlue w Jednostce to dziewiąta wystawa indywidualna artystki i jej pierwsza w Warszawie

Pająk, rozumiany jako całość instalacji, jest formą metafizycznego autoportretu. Nie jest odbiciem wyglądu zewnętrznego, ale mapą umysłu, ciała oraz przestrzeni pomiędzy snem a jawą.

Prace powstały z bardzo osobistego doświadczenia rzeczywistości – ukształtowanego przez epizody psychozy, które sprawiły, że granice pomiędzy pamięcią, snem i chwilą obecną stały się niepewne. Pająk nie jest relacją z tych trudności, ale spojrzeniem z ich wnętrza: intymnym, czasem niewygodnym, a momentami zaskakująco czułym.

Człowiek, który śpi, trzyma w krąg siebie nić godzin, porządek lat i światów. Radzi się ich instynktownie, budząc się, i odczytuje z nich w jednej sekundzie punkt ziemi, w którym się znajduje, czas, który upłynął aż do jego przebudzenia; ale ich szeregi mogą się zmącić, przerwać.

Marcel Proust, W stronę Swanna, tłum. T. Żeleński (Boy), Warszawa 1937.