Impossible dreams

Michel Auder, Trisha Donnelly, Yasmine Anlan Huang, W. Rossen, Zygmunt Rytka

Rzeczywistość ujawnia pęknięcia wpisane w samą strukturę percepcji. Jak sugeruje Hal Foster, surrealne nie nadchodzi z zewnątrz, lecz wyłania się z intensyfikacji kontaktu z realnym — jako efekt tarcia pomiędzy widzeniem a materialnością. Natarczywa obecność obiektów, ich powtarzalność i nieprzeniknioność komplikują świat, odsłaniając logikę funkcjonującą równolegle wobec codziennego doświadczenia. W tej perspektywie surrealność staje się immanentną konsekwencją percepcji: momentem, w którym to, co realne, przestaje być oczywiste i zaczyna działać jako skondensowana, autonomiczna struktura.

Nadmiar rzeczywistości przesuwa spojrzenie od czystej fascynacji ku materialności, w obrębie której surrealne ujawnia się od wewnątrz realnego. Impossible Dreams odsłania nieoczywiste możliwości zwyczajności, przywracając obiektom ich złożoność oraz potencjał magicznej sprawczości, wywołując zarówno estetyczne, jak i poznawcze zdumienie. Rzeczywistość staje się nieodróżnialna od swoich reprezentacji, a prace prezentowane na wystawie ujawniają punkty styku między tym, co realne, a tym, co nierzeczywiste. To właśnie poprzez rygorystyczne badanie, powtórzenie oraz długotrwałą uwagę skierowaną na materialność wyłaniają się ukryte warstwy obiektów i obrazów — te, które zazwyczaj pozostają poza zasięgiem codziennego doświadczenia.