Let Your Heart Decide

Poli Dwurnik Suknia z gęsich piór (polska malarka), 2025, olej na płótnie, 210 x 150 cm fot. D. OżgaLet Your Heart Decide

Pola Dwurnik – Maja Kitajewska – Alina Kopytsia

Zawsze jest dobry czas, żeby zajrzeć wgłąb siebie i wsłuchać się w to, co podpowiada nam
wewnętrzny głos. Bywają też chwile niepewności, kiedy nie widać wyraźnie horyzontu, a
zwyczajowe punkty odniesienia mylą się z nowymi zjawiskami, wtedy z pułapki lęków i
powierzchnownych kalkulacji ratuje porządek serca. Let Your Heart Decide to opowieści trzech
artystek o uczuciach, pragnieniach i sytuacjach, w których znajdujemy się z wyboru lub z
przypadku. To sprawa wolności i bycia w momencie, kiedy chcemy decydować kim będziemy i co
będziemy robić.

Pola Dwurnik posługując się odniesieniami do ikonografii malarstwa i figur literackich rozwija
imaginarium wariantów często explicite w konwencji autoportretu. Inscenizacji siebie samej jest
rytuałem pozwalającym na spojrzenie na rzeczywistość z innego kierunku, a z perspektywy widza
także na siebie i swoje człowieczeństwo. Królowa w biało-czerwonej szacie z gęsich piór formalnie
nawiązuje do obrazu Madame X Johna Singera Sargenta, niezwykłego portretu uchwyconego z
profilu, początkowo ocenianego przez pruderyjną publiczność jako wulgarny, a następnie
podziwianego za uchwycenie złożonej aury, piękna i charakteru przedstawionej kobiety. Kolejnym
fascynującym przykładem odniesienia do literatury jest motyw Alcyny, która zajmuje prominentne
miejsce w uniwersum malowanym przez Dwurnik. Na wystawie można zobaczyć dwa
niepokazywane dotąd obrazy przedstawiające Uniesienie Alcyny przez białe ptaki.

Maja Kitajewska pokazuje najnowszy obraz, który łączy technikę oleju na płótnie z haftem
szklanymi koralikami i cekinami, co sprawia, że powstaje reliefowa lśniąca struktura, na której
malarski gest jest dekonstruowany nawiązując do przedstawiania malarstwa za pomocą kształtu
przypominącego pociągnięcie pędzla, które rozsławił w historii XX wieku Roy Lichtenstein.
Kitajewska reinterpretuje to dziedzictwo pop-artu i integruje we własny język wizualny łączący
elementy malarstwa, tkaniny, kolażu i instalacji. Spowolniony przez haft gest nabiera
symbolicznego znaczenia decyzji, która dokonuje się w czasie na wielu poziomach i w różnych
tempach, mimo zewnętrznej powierzchownej percepcji momentu. Pendant obrazu jest serce pod
kloszem wyhaftowane ze szklanych koralików w naturalnej skali.

Tkaniny i porcelana Aliny Kopytsii łączą dające się łatwo odczytywać odniesienia iknograficzne z
rozmaitymi fantazjami. Przesycone poczuciem humoru jej prace opowiadają o odgrywaniu ról, o
pragnieniach i wolności wyboru. Recykling materiałów, wiszące nitki na końcu szwów i jasne kolory
widoczny w dziełach Kopytsii przepaja radosna nonszalancja typowa dla osoby, która sama siebie
zna i lubi.

Wszystkie prace na wystawie niezależnie od tego, czy to Pola Dwurnik, Maja Kitajewska czy Alina
Kopytsia, są szczególnego rodzaju zwierciadłami, w których artystki przyglądają się sobie jako
innej osobie, ale także innym osobom jako sobie samej. W końcu przecież sztuka, w której
rozpoznamy cząstkę siebie, sprawia, że żyjemy wielokrotnie i w pełni człowieczeństwa.