Magiel

Tytuł wystawy odsyła do miejsca, w którym mieści się pracownia Tomasza Tofilskiego – dawnej prasowalni na warszawskiej Pradze. A jednak nie ma tu mowy o czystym przypadku. Prace artysty sprawiają bowiem wrażenie, jakby rzeczywiście potrzebowały magla, który wygładziłby ich pogniecione, nierówne powierzchnie i trwale spoił je z podobraziem. Zupełnie jakby sam autor nie potrafił naciągnąć ich „jak należy”. 

Magiel zajmuje zresztą poślednie miejsce w hierarchii stref społecznych interakcji – to raczej przestrzeń przyziemnych pogaduszek i prozaicznych zajęć niż głębokiej refleksji czy wyrafinowania. W zderzeniu z samymi pracami trzeba jednak przyznać, że nic nie jest tu takie, jakim się wydaje. Obrazy-obiekty Tofilskiego prowokują do namysłu nad współczesnym statusem obrazu oraz relacją między wizerunkiem a ideą, fakturą a śladem, materią a myślą, oknem a szkłem. 

Nic nie jest proste, wszystkie chwyty są dozwolone. Witamy w "Maglu".