Koji Kamoji

Koji Kamoji (ur. 1935 roku w Tokio). W latach 1953-58 studiował w Akademii Sztuk Pięknych Musashino w Tokio. W 1962 ukończył studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem prof. Artura Nachta-Samborskiego. Od 1959 roku mieszka i pracuje w Polsce, tworząc w Warszawie. Jego wystawa zainaugurowała działalność Galerii Szydłowski.​ 

Kamoji jest laureatem wielu prestiżowych nagród i wyróżnień, m.in. Nagrody im. Jana Cybisa (2015) za całokształt twórczości. Jego sztukę, z pogranicza malarstwa, rzeźby i instalacji, cechuje oszczędność środków wyrazu oraz głęboką refleksją nad przestrzenią, czasem i transcendencją. Szczególnie istotne w jego praktyce artystycznej są odniesienia do natury, filozofii zen oraz japońskiej estetyki wabi-sabi, podkreślającej piękno niedoskonałości i przemijania. Artysta często operuje prostymi materiałami, takimi jak papier, drewno, kamień czy metal, zestawiając je w sposób, który buduje kontemplacyjne przestrzenie i skłania odbiorcę do refleksji nad fundamentalnymi aspektami istnienia.

Wybrane wystawy zbiorowe: 

2026 Wschód słońca na Zachodzie: Koji Kamoji, Yoshio Nakajima i Keiji Uematsu, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Wrocław 

2018 Wojciech Fangor, Stefan Gierowski, Zbigniew Gostomski, Aleksandra Jachtoma, Koji Kamoji, Edward Krasiński, Edward Narkiewicz, Jan Tarasin, Tomasz Tatarczyk, Wśród Przyjaciół, Galeria Szydłowski, Warszawa 

2014 À propos malarstwo. W. Fangor, K. Kamoji, S. Krygier, W. Strzemiński, M. Stangret-Kantor, T. Tatarczyk, Galeria Szydłowski, Warszawa 

2006 Jan Dobkowski, Wojciech Fangor, Koji Kamoji, Stefan Krygier, Edward Narkiewicz, Kacper Ziółkowski "Jej Portret", Galeria Szydłowski, Warszawa 

2003 Obrazy białe, Galeria Szydłowski, Warszawa 

1998 Ciecierski, Gierowski, Jachtoma, Kamoji, Ługowski, Owidzka, Sienicki, Starczewski: Ruch Początkowy, Galeria Szydłowski, Warszawa