Małgorzata „Kuka” Rittersschild

Absolwentka malarstwa warszawskiej ASP w pracowni Stefana Gierowskiego, dyplom w 1984 roku. W latach 80. współtworzyła środowisko artystyczne polskiej nowej ekspresji. Debiutowała w 1984 roku w warszawskiej Galerii Dziekanka solową wystawą Dzień dobry, do widzenia. W 1983 roku, jeszcze studiując, wzięła udział w jednej z pierwszych formacyjnych wystaw Gruppy: Las, góra, a nad górą chmura (BWA w Lublinie), a po dyplomie w kolejnej: Tylko dzisiaj wieczorem kochanie (BWA w Lublinie, 1985 rok). 

W latach 80. i 90. regularnie wystawiała w przestrzeniach niezależnej sztuki. W 1986 roku wzięła udział w dwóch kluczowych wystawach dekady: Ekspresja lat osiemdziesiątych w BWA Sopot oraz Bruno Schulz w SARP Warszawa. W połowie lat 90. podjęła decyzje o odroczeniu pracy nad kolejnymi obrazami na rzecz pracy zarobkowej i utrzymania rodziny. Notatkami, cytatami, obserwacjami i projektami zapełniła w tym czasie dziesiątki szkicowników. Po powrocie do zawodu od 2018 roku te ciche archiwa stanowią źródło wielu obrazów. 

Od wczesnych prac z lat 80., aż po dzisiejsze cykle Rittersschild operuje kolorem jako siłą konstrukcyjną i symboliczną. "Kolor, który prowadzi mnie przez obraz, jest zdarzeniem, funkcja czasu i pamięci, jest sposobem trwania". Jej twórczość przez długi czas była nieobecna w oficjalnym obiegu i pomijana w opracowaniach.