Srebro. Oranż i inne

Joanna Srebro (1932-2006) urodziła się i dorastała w Tarnowie, a następnie studiowała malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom uzyskała w 1962 roku w pracowni Wacława Taranczewskiego. Wróciła do swojego rodzinnego miasta, gdzie mieszkała i tworzyła do końca życia. Była czynną uczestniczką lokalnego życia artystycznego oraz brała udział w licznych wystawach w kraju i za granicą. 

Postać Joanny Srebro jest dziś postrzegana głównie w kategorii lokalnej twórczyni tarnowskiej. Już za jej życia pojawiały się głosy – a szczególnie mocno wybrzmiały one na przestrzeni ostatniej dekady – że jeśli miałaby szansę na rozwój kariery w ośrodku miejskim z większą społecznością artystyczną, zdobyłaby znacznie bardziej powszechne, a być może nawet ogólnopolskie uznanie. Sama Srebro uważała się jednak za osobę wyciszoną, potrzebującą spokoju i wytchnienia. Rywalizacja i skupienie na dynamicznym rozwoju kariery byłyby dla niej skrajnie wyczerpujące. Ważniejsze było dla niej poruszanie i rozwijanie kolejnych wątków w swojej twórczości, czy to tematycznych czy formalnych. Pozornie ograniczająca lokalność dała jej możliwość skupienia się na kreowaniu i przedstawieniu swojej malarskiej wizji świata – koherentnego ekspresyjnego kosmosu, z którego w kolejnych etapach twórczości wyłaniają się przeróżne motywy bliskie jej sercu: zachwyt przyrodą, pozycja i rola kobiety w społeczeństwie, tematyka filozoficzna i eschatologiczna oraz wiele innych. Dzisiaj dorobek twórczy Joanny Srebro ma szansę być odczytany jako autonomiczna całość, nie jedynie poprzez pryzmat jej sylwetki, w Tarnowie osnutej legendą. Jednocześnie stanowi on zapis doświadczenia jej życia, jak również opowiada o uniwersalnych pytaniach, obserwacjach i refleksjach na temat jednostki w społeczeństwie.  

Kurator: Maria Prokesz