Z miłością, Silybum marianum

Ostropest plamisty (Silybum marianum) funkcjonuje na granicy porządków – jako cenione w zielarstwie lekarstwo, nośnik religijnej symboliki i „zielsko" porastające pobocza i nieużytki. Mlecznobiałe smugi na jego liściach, według legendy powstałe z kropli mleka Maryi, splatają botanikę, folklor i wiarę. 

Wystawa „Z miłością, Silybum marianum" traktuje roślinę jako figurę tego, co wymyka się jednoznacznej klasyfikacji. Punktem wyjścia jest pojęcie chwastu rozumiane nie jako kategoria botaniczna, lecz kulturowa – sposób porządkowania świata według kryteriów użyteczności. Tytuł wystawy, stylizowany na podpis listu, odwraca zwyczajowy kierunek wypowiedzi: to nie człowiek zwraca się do rośliny, lecz roślina zdaje się przemawiać do nas. Nie jest to gest antropomorfizacji, lecz próba wyobrażenia sobie relacji, w której ostropest staje się współuczestnikiem historii i współtwórcą znaczeń – zgodnie z tym, co Donna Haraway określa mianem sympoiesis. 

Prezentowane artystki podejmują temat marginesów i form wiedzy wymykających się dominującym systemom porządkowania.