Proszę śmiało wchodzić, zostaniecie dobrze przyjęci

Doświadczenie latarni jest promienne: migotanie, rozpraszanie się światła, odblaski i powidoki. Doglądanie światła staje się rytuałem czuwania, a widoczny z oddali błysk podsuwa myśl o obecności trzeciego.
Wystawa Michała Siarka opowiada o wielowymiarowym doświadczeniu światła w najbardziej na północ wysuniętej latarni morskiej na kontynencie europejskim. Artysta, przez kilka lat związany z norweską służbą wybrzeża jako rezydent i opiekun stacji, fotografował związane z nią zjawiska optyczne: strumień światła omiatający arktyczny krajobraz, promienie załamujące się na kroplach podczas zimowych sztormów czy też zjawisko odwrotne: skupianie światła we wnętrzu latarni, gdy u progu dnia polarnego słońce zrównywało się z soczewką.
Fotografiom towarzyszy obiekt świetlny zbudowany z dawnych elementów latarni i soczewek. Projekt powstawał w okresie modernizacji norweskich latarni, kończącej epokę aparatów Fresnela i wiktoriańskich układów świetlnych. Siarek przenosi do galerii doświadczenie, którego w oryginalnych miejscach nie można już przeżyć.