Gdzie indziej jestem

Fantazje zajmują fascynującą część życia umysłowego każdego z nas. Odrywają nas od przykrej, czasami nieznośnej rzeczywistości, przenoszą do dalekich krain, uwypuklają nasze dokonania, potrafią być odskocznią od szarzyzny życia codziennego. Każdy chce jakoś nie żyć, brzmi kultowe zdanie z dramatu Między nami dobrze jest D. Masłowskiej. Gdzieś indziej jest tam, gdzie można jakoś nie żyć, biegać za ulotnymi chimerami albo dokonywać cudów, tworzyć sztukę albo zwykłe szwindle. Dla niektórych ciągłe życie w fantazji staje się sposobem na życie, modus operandi i szalonym przekleństwem. Julię Słonecką i Przemka Czepurko interesują podobne złudne marzenia. Słonecka przygląda się fantazji od środka, malując melancholijne, rajskie pejzaże, łapiąc chwile niedoścignionej przyjemności i nieświadomej tęsknoty. Czepurko przedstawia patrzących na świat szalonymi oczami, wybrańców, piękne dusze, pomazańców, tych którzy uwierzyli we własną wyjątkowość i toną w zwodniczych rojeniach o wielkości.