Przyjeżdżam, wyjeżdżam

W najnowszym cyklu malarskim Julia Platt rozlicza się ze swoją przeszłością i niełatwym wejściem w dorosłość, któremu towarzyszyła długa, nieuleczalna choroba matki. Zapętlenie w czasie, przywiązanie i ciągłe analizowanie tych samych przedmiotów z przeszłości przestały dawać ukojenie, generują niepokój i zmęczenie. Artystka próbuje wyrwać się z pułapki wspomnień za pomocą trików formalnych podpatrzonych u dawnych mistrzów oraz podejmując przejmująca zabawą rożnymi teksturami. 

Atmosfera tego cyklu, którego jednym z bohaterek jest róża- symbol nagłej śmierci, nieszczęścia, nie od razu budzi niepokój. Jest jak scenografia do filmowej adaptacji „Godziny pąsowej róży” Marii Krüger. Jednak współczesne, dziwaczne elementy, takie jak fajansowy dziecięcy bucik z wklejonym portretem dziecka, sprawiają, że powietrze gęstnieje, a my sami stajemy się świadkami rozłożonej w czasie terapii, empatycznymi towarzyszkami procesu żałoby.