Ciało rwie się na kawałki / Martyna Baranowicz, Emil Bucki, Ewa Dąbkowska, Klaudia Kiełbasa, Agata Nowosielska, Klaudia Prabucka, Igor Przybylski, Angelika Rudak
-
Klaudia Prabucka, Chciałabym rozpalić ognisko domowe własnymi rękoma, ale patrzę, jak one płoną, 2024, stal, 228 x 200 x 200 cm, widok wystawy, dzięki uprzejmości Galerii m², zdjęcie Adam Gut -
Martyna Baranowicz, Witam w pokoju mojego serca, 2026, olej na płótnie, 50 x 40 cm, dzięki uprzejmości artystki i Galerii m² -
Emil Bucki, Na złość babci zetrę sobie ręce, 2024, olej i akryl na płótnie, 160 x 140 cm, dzięki uprzejmości artysty, Kotarski Collection i Galerii m²
Wystawa „Ciało rwie się na kawałki” sprawdza, jakie funkcje pełnią przedstawienia odrywania, odcinania, wycinania, wydłubywania, ścierania, wyciskania i kadrowania fragmentów ciała w pracach ośmiorga artystek i artystów: Martyny Baranowicz (ur. 1992), Emila Buckiego (ur. 1999), Ewy Dąbkowskiej (ur. 1998), Klaudii Kiełbasy (ur. 2000), Agaty Nowosielskiej (ur. 1982), Klaudii Prabuckiej (ur. 1997), Igora Przybylskiego (ur. 1974) i Angeliki Rudak (ur. 1999).
Punktem wyjścia jest esej Lindy Nochlin „Ciało w kawałkach”, w którym badaczka dowodzi, że przedstawienia rozczłonkowanych ciał są esencją modernizmu. "Utrata całości jest jednak czymś więcej niż tragedią. Z tej utraty konstruowana jest sama Nowoczesność." (...) "To rewolucja francuska – przełomowe wydarzenie, które zapoczątkowało epokę nowoczesności – uczyniła z fragmentu motyw pozytywny, a nie negatywny." (Linda Nochlin, O Ciele, 2025, s. 11).
Kuratorka: Matylda Prus